Przejdź do treści
Czytanie

Plastikowi ludzie wśród metalowych miast


Przy otwartym oknie
Z chłodnym powiewem wiatru szepcze
O mroku ludzkiej serdeczności
O braku zrozumienia i tolerancji

Dialogi nasze są niezrozumiałe
Plastikowi ludzie wśród metalowych miast
Tak bym zatytułował tą myśl
I nadał jej miano creda ludzkości

Podczas pobytu w mroku nocy
Poszukując esencji i sensu z wiatrem
Dotyka mnie światło dnia
Przynosząc kolejny element układanki
38 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.