Przejdź do treści
Czytanie

Cierń do trumny

Myśli poszarpane rzeczywistością
Dusza bólem namaszczona
tysiącem cierni
które wbijają się w nią
Gdy żyję

Każdy cierń swoją ma historię
Każdy z nich boli coraz bardziej
A rany powstałe nie goją się
Każdy z nich powoli zabija mnie

Mój gwóźdź do trumny nie będzie gwoździem
To będzie kolec egoizmu, złości
który TY zatopisz w moje serce
Głęboko...

Aż jęknę z bólu
Aż poczujesz że głębiej już nie można
Aż poczujesz że umarłem
[wtedy się opamiętasz]

Zimno mi...
Następnym razem
Wyrzeźb mnie w śniegu...
Bo zimniej już mi być nie może...
42 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.