Przejdź do treści
Czytanie

W gabinecie luster

O życiu
Przezroczysta jak blada poświata ranka. Ulotna niczym kropla letniego deszczu. Taka sama, jak co dnia. Twarz zakryta drżącymi rękoma. Uciekające spojrzenie, wstyd pokazać prawdę. Majaczący obraz, fałszywe fale. Tak łatwo oszukać. Wystraszone oczy, znowu wzywają pomocy... Nie słyszą. Związane ciało, zatrzymane ruchy. Miliony świateł, nie dojrzą głębin. Ukryte w połaci duszy bijące serce. Nadal kocha, nadal wierzy... Nie widzą.
154 wyświetlenia

Komentarze (1)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
Ciekawy wiersz;))))lubię bo ma w sobie pewną mroczność;)))
1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.