niechciany bóg idzie z ciężkim krzyżem codzienności otarł się o moje życie pozbierał resztki obojętności poczęstował miłością serce się tłucze jak ptak w sidłach samotności grzechy nie bolą tylko serce płacze chowając łzy w kałuży szczęścia żywe krzyże są zawsze najcięższe