zwinięta w kłębek wrzucona w kąt zapomnienia zamknięta w czterech ścianach samotności budzi się do życia zmartwychwstaje wychodzi przez nieobecne drzwi dumnie zrzuca smutek uśmiecha się kradnie kawałek nieba i ukrywa pod płaszczem dnia jest żyje och potaniało życie odchodzi ciekawe ile dziś płacą za miłość