historia pewnej łzy

na policzku
cień zmęczonej łzy
za oknem
biały deszcz myje
brudną codzienność

wiatr
czesze włosy chwili

ślepe uliczki samotności
zaciskają dłonie
na moim gardle

nie

dziś pójdę na skróty
na boso
po szczęście