miłość
zostawiłam na potem
na deser życia
zapomniałam
odeszła
zostały puste ściany
samotność
potoczyły się
bezimienne kamienie
żalu
a na strychu
pęknięty obraz mojej duszy
61 odsłon
Komentarze (2)
Zaloguj się, aby dodać komentarz.
Nigdy nie zostawiajmy miłości na jutro... Piękny wiersz! Pozdrawiam :)
pewnie jakos tam bylo inaczej