Przejdź do treści
Czytanie

"Chwila"

Wychodzę z przepaści, w którą czesto wpadam,
z podniesioną głową idę dalej przed siebie.
Swoje kartki życia, ciągle składam i składam,
choć przypomniane zostaną tuż przed bramą w niebie.

Tak przez życie idę, choć często się boję
nie tego co było, lecz tego co będzie.
Z tarczą przy piersi bronię tego, co moje,
maszerując wciąż do przodu czym prędzej, czym prędzej.

W końcu kiedyś nadejdzie czas końcem zwany,
zamkną mnie w pudle i schowają głęboko.
Zakończy się czas, który został mi dany,
a dusza się wzniesie nad ciałem wysoko.
63 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.