mróz maluje na szybach białe czaple rozłożyste pióropusze skrzydeł gotowych do lotu ku wiosennym godom na wielkich rozlewiskach dymy tkane w kominach snują się w górę pomiędzy minus dwadzieścia a piętnaście polana w kominku mienią się złotym ogniem dając przytulne ciepło stopom białe czapy śniegu nawisy zsuwają się leniwie z gałęzi stuletnich jodeł wiatr zadziwiony uchyla senną powiekę na spotkanie z kozicami strażniczkami Tatr