Przejdź do treści
Czytanie

Księżyc

O życiu
Nienawidzę. Nie znoszę. Tego wszystkiego co na barkach noszę. Nigdy nie wiem. Pytam czemu płaczę? Czy kiedykolwiek słońce zobaczę? Wtedy przychodzi, to żołądka ściskanie, gdy on czeka na duszy spowiadanie. Bo kto jak nie on żąda łez człowieka. Tak ten sam, księżyc, nim przed słońcem ucieka. Gdy samotność się dosiada, umysł się otwiera, a serce pęka i umiera. Zamykają się oczy, bo myślą że uciekną. Wraz z łzami wylewają się żale. Niestety, dzban łez napełnia się stale. Nie zna litości. Odwiedzi każdego. Niczym karma powróci sprawiedliwie.
38 wyświetleń

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

*Mystique* 11 lat temu
dobry byłby z tego tekst do muzyki hip hop (zwłaszcza początek)
pozdrawiam
zyga66 11 lat temu
...ostatnia moim zdaniem zbędna, pozdrawiam
0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.