przynajmniej nie siedzieliśmy z założonymi rękami na uczelniach nacisk kładli na otwartość postawy brak szaleństwa w życiorysie pisanym od tyłu po łacinie gesty mieliśmy więc oszczędne spojrzenia śmiałe i tylko miejscowe wykształcenie dzieliło kobiety od mężczyzn ciekawe właściwie każdy marzył o własnym biznesie tylko ci z solidarności pokoleniowej uparcie domagali się płacenia na ich emerytury robole bez świadomej indywidualności co niby chcą opłacić wnukom studia odpadali już na starcie kulawi i garbaci ze zniszczonymi rękami i łupieżem na pożyczonych marynarkach pisali na klawiaturze dwoma palcami i jasne było że nikt z nich nie zna się na poprawie wizerunku dobrze z setki kandydatów tylko najlepsi powinni mieć szansę na stanowisko asystenta stażysty