Puk-puk

Puk-puk. Coś słyszę, rozglądam się Nikt nie widzi, nie słyszy, nie obraca się Już wiem. Spojrzałam przez dziurkę To chłopak trzyma w ręku trutkę On czekał na pomoc, pukał i pukał Myślał, że jest sam, że nikt go nie szukał Rozejrzałam się i spostrzegłam pana Chyba by mu nie pomógł, bo nie wypił kawy z rana A ta dama co stoi przy sklepie z butami? Pewnie nie, zbyt zajęta swoimi sprawami Szukam i szukam, nie ma nikogo Wszyscy o sobie zamyślenia głęboko Jeszcze wczoraj odeszła bym jak oni Teraz chcę pomóc istocie w mrocznej toni Podaruję jej miłość, by smutek wygonić Nie będę czekać, aż ktoś inny będzie chciał to zrobić