Dla mamy

Oto jest wierszyk dziwny i wysublimowany Ma za zadanie sprawdzić się na Dzień Mamy. Został wysłany z zadaniem bojowym, po drodze zrzucił kilka bomb atomowych, a ma wykonać pracę trudną, skomplikowaną i żmudną. Poza tym większość takich wierszy ma być śmieszna, wesoła, zabawna, pocieszna. Ale ten jest ambitny i uparty, nabzdyczył się nie na żarty. Zaczął drzeć się jak opętany zostawiając wszędzie wgniecenia i szramy, że tematyka -banalna, że ten początek -kanalia, a ja mu na to, że cuchnie jak fekalia i pozostałości po juwenaliach. Wtedy wrzasnął oburzony i zasnął, kłótnią znużony. Następnie na scenę wskoczył wiersz młody, żwawy, a na widowni przybyło budyniu i wrzawy. Rozchichotany, lekko naćpany, zaczął składać życzenia na Dzień Mamy. Zdrowia, szczęścia, pomyślności, w rybach mniejszej liczby ości. Mniej uwag w dzienniczku, więcej całusów na policzku. Mniej troski i mordęgi, więcej radości i potęgi. Mając gdzieś, że to błahe, ważne, że płynie z serca, wiersz przyjął gratulacje jako zwycięzca. Teraz czytasz to mamo i zastanawiasz się nad rozwiązaniem problemu tego: wysłać mnie, czy nie wysłać do zakładu psychiatrycznego? Morał więc z tego krótki i niektórym znany: nigdy nie czytaj wierszy danych Ci na Dzień Mamy.