1

***

nie mogę
tak po prostu
pozwolić dłoni Twej
opuścić moją dłoń
gdy
rzęsy Twe
wciąż jeszcze mówią
zostań
a
usta gryzą słowami
puść
idź
kiedy Romantyk
staje w szranki
z racjonalistą
z odsieczą przychodzę temu
który
pozwala mi przy Tobie
trwać
czas drwi ze mnie
kradnie
zabija
szaroniebieską chwilę
gdy
sługa rozumu
raniony pada na ziemię
i
nagle
paradoksalnie
muszę móc
puszczam
idę


autobus linii 23
bronowickiego wieczoru
16 IV A.D.2010
Orfeusz