Przejdź do treści
Czytanie

Ból i radość

Idę ulicą.
Sama
Nie myślę o niczym
Pełna zadumy.

Lecz nagle moje zmęczone oczy
zauważają coś.
To on.

I nagle niczym dotknięcie
magiczną różdżką
Znika mój ból i zmęczenie.
Jest radość i ukojenie.

Lecz zaraz...
Koło niego jeszcze jedna osoba.
To ona.
Ruda, szpetna i pryszczata.
I nagle znowu jest mój ból i
zmęczenie. Mam dość. Tego już za dużo...
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.