"Co piszę?" -- mnie pytałeś -- oto list ten piszę do Ciebie -- Zaś nie powiedz, iż drobną szlę Ci dań -- tylko poezję! Tę, która bez złota uboga jest -- lecz złoto bez niej, Powiadam Ci, zaprawdę, jest nędzą-nędz... Zniknie i przepełźnie obfitość rozmaita, Skarby i siły przewieją -- ogóły całe zadrżą, Z rzeczy świata tego zostaną tylko dwie, Dwie tylko: poezja i dobroć... i więcej nic... Umiejętność nawet bez dwóch onych zblednieje w papier, Tak niebłahą są dwójcą te siostry dwie!...