Przejdź do treści
Czytanie

Krzyk pamięci

Pamięć
Powstańcie z grobów, przypomnijcie o sobie, Gdy oni o was zapomnieli w swym zakłamanym słowie, Przypomnijcie swe krzywdy, ukażcie rany, Mówcie jak was ścinali, jak zboża łany. Jak gwałcili wasze córki, jak synów mordowali, Jak życie wasze z uśmiechem odbierali, Jak dziećmi waszymi, niewinne istoty, Mundury zdobili, ozdabiali płoty, Jak rodziców waszych do śmierci kopali, Jak żony wasze bagnetami dźgali. Powstańcie z grobów, jesteście Polakami, Naród o was pamięta ! Zapomnieli o was przez naród wybrani.
87 odsłon

Komentarze (2)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Helen 12 lat temu
Hmmm...katastrofalność w wierszu jest..ale początek i zakończenie świadczy ewidentnie iż piszesz do ludzi, którzy już nie żyją....a czytelnik mniemam że się z tym nie utożsami. Może gdybyś zmienił i początek i zakończenie tak aby czytelnikowi przypomnieć iż powinien pamiętać o zmarłych niżeli ich wywoływać...myślę że tekst by na tym zyskał:)))pozdr.
A
alali 12 lat temu
media milczą,aby i naród zapomniał
21 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Shoutbox
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie