lśnij, lśnij mój karabinie lśnij, tam, gdzie okręt mój zapłynie nie cofaj się przed niczym Tyś darem sensu nie słuchaj geometrów i logików Tyś darem celu wreszcie, nie słuchaj człowieka on na wystrzały tylko czeka jak opiewany piaskiem kaleka poeta, nie zwierz, a szczeka a więc lśnij, narzucaj nam wolność, zmuszaj do wyboru, wytykaj nieudolność nie cofaj się przed niczym Tyś wzrastanie drzewa przypomnij tylko, porankiem bezdomnym o zroszonych rosą polach przypomnij nagim i twórczym potomnym o rodzeniu sensu, o zaszczytnych rolach strzał, przeładuj, cisza Niech się stanie! 2007