Ja

w mroku postać schowana
w kryształowej łzie nieba
wstecz spogląda
samotne kroki
w samotną nicość
gdzie wykute w kamieniu wspomnienia
gdzie zatopione w kałuży łez sny
gdzie wszystko było
i nic się już zdarzyć nie może
gdzie wodospad marzeń
na skałach sens swój gubi