W TEN OSTATNI DZIEŃ WIOSNY

Zakamarki naszej cielesności
Rozpływały się
W rozżarzonym deszczu spojrzeń

NIE ODWRÓCIŁAM WZROKU

Kształtne synonimy zmysłów
Ponętnie powieki przymykając
Wirowały
W ekstazie tożsamych myśli

EMPATIĄ CZĘSTOWAŁAM PRAGNIENIA

W ten ostatni spacer przyjazni
Pośród dramaturgii doznań
Syciliśmy się

DOTYKIEM UDUCHOWIONEGO CZŁOWIECZEŃSTWA