Przejdź do treści
Czytanie

To

Jestem i teraz.
Powoli kreśle swą rzeczywistość,
Codzinność się zmienia
Obraz, wytarty przez namiętność

Zawładnieta rozkoszami ciała doczesnego
Gubię się w mroku własnych myśli.

Rzucana o ścianę uczuć
Walcze, by wykarmić ten głód,
Wypełnić nicość, która pustoszy spokój.
Dolewając morderczego żaru
Przepełniona cierpieniem, spalam sie
Bez reszty oddając to co moje.

To miłość - oślepiające światło
Rodzi świt
Do tej
Nieustającej nocy...

A wszystkiemu przygląda się milczący Bóg,
Z rzadka się uśmiechając...

32 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.