Przejdź do treści
Czytanie

niby nic .... a jednak wiele

Ukryci pod wielością różnych dziwych masek
Uciekamy od życia jak na wietrze tańczący piasek
Wciąż gramy role na krótki akord na krótką chwilę
Dziwiąc się jeden drugiemu skąd w nas zła tyle

Obojętni na krzywdę – głusi niczym pień drzewa
Nie zauważamy tego, co komuś obok potrzeba
żyjemy w zamknięciu- pancernej , szklanej kuli
Którą zimny cień do serca zgorzkniałego tuli

Gratuluję Ci – człowieku – umrzesz zapomnisz ,przezyjesz
Gdzieś w oddalonym schronie skulony się skryjesz
A potem znów wejdziesz na tę samą cięzką drogę
I każdego dnia spotkasz na nowo coraz większą trwoge

Masz jeszcze jedną malutką szansę – otrząśnij się i tocz bój
Wtedy pokonasz słabość , niepewność jutra i smutek swój
Niby tak łatwa i przyjemna wydaje się owa wskazówka
Lecz zastanów się nad tym poważnie idąc spać do łóżka
33 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.