Święceń wzniosłych tradycji i moc stołowych obyczajów Piękno dziś na wielkanocnym buchwale Kraszane łupanki stukanki i malowane kraski Uwlekają w białym nakryciu Przenoszą nas te barwne koszyki w boski nastrój Zielonych myśl…

Bogata w historii dręczących wspomnień... Niewygodne pytania o los przeszłości tej ziemi Przemieniana tak często i grabiona bezwstydnie Cierpiące twarze huk śmierci krew czasu I głuche pisma do dziś powracające w mogile Zdept…

Gdyby wtedy stanął czas... Odpłynąłbym zabierając Ją w małej łódce Po głębokim morzu Ujrzał zachodzący dzień w ramionach mej Bogini Tak daleko poniosłyby się nasze upojne chwile Dając wiarę lepszego jutra... Jednak Ty znikła…