a gdy nam przyjdzie wyjechać drzwi nie zamkniemy od domu nie mogąc nawet narzekać wsiądziemy wnet do wagonu a on nas powiezie w krainy gdzie smutki nieznane są wcale gdzie żalu nie ma i kpiny oszczędzą nas różni nachale gdzie nie trza wstawać co rano gar zupy gotować pospołu gdzie rozum nie dba o wiano i wstawać wcześnie od stołu tam białe jest białe od zawsze nie potrza nie musisz nie trzeba choć kiedyś i tak będzie nasze jeszcze nie chcemy do nieba ............................................. wszak tyle jest do skończenia do wyjaśnienia do spodu i tyle jeszcze pichcenia człowieku szkoda zachodu tam siedzisz i myślisz o sobie wnioski wyciągasz za późno na nic już one są tobie na cóż ci spokój gdy nudno