Przejdź do treści
Czytanie

Brama zamknięta

Okruchem Edenu jest człowiek
Na twarzy krew, cień i czasem śmiech
Czym się żywi pamięć?
Bo wciąż pamiętamy
Cztery rzeki, złoto Chawila
I Drzewa, Drzewa, Drzewa

Słowa to za mało, wyobraźnia za dużo
Człowiek zamkniętym wejściem do raju
I samą wyblakłą kalką

Miejsca tego już nie ma

Wystarczyła ''potrzeba'' i koniec
Siekiera przy smukłym pniu
Jak ciepło!
Metal w czarnych łzach jelenia
Jakie smaczne!
Ucieczka od dawnego przyjaciela

Potrzebą grzech ?
Ale byliśmy głodni i zziębnięci!
44 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.