Wśród chmur z poduchy rozdartej nad lazurową taflą jeziora jak topielica bosa stąpam po mchu który rani do krwi. Rozhuśtany wiatr zaplata mi warkocze, promienie słońca je spinają, łabędzia mara kołysze się na pofałdowanej wodzie. Ja czekam, nadaremnie.