Zakręciło się w głowie, po ciele rozlało się ciepło i pamięć powoli odeszła, na krótko, tak się wydawało, wskazówka zegara pchnęła kilkadziesiąt minut do przodu. Miało być takie nic, bez obaw, trudno było się wybudzić, klatka piersiowa obolała, ucisk, żebra nie połamane, coraz lżejszy, rytmiczny oddech, na twarzy przezroczysta maska. Powrót z jasnej drogi prowadzącej w nieznany świat, żyła odbiera bezbarwny płyn, powolutku, kropla za kroplą, oczy coraz szerzej otwarte zaczęły rozpoznawać bliskich.