Dziwią się często panie Tak zwane brzydule Dlaczego zefirek ich nie szuka Nie pieści po ciele tak czule My wietrzni dżokeje Dosiadamy wichur narowistych Trzymając je krótko w ryzach Szukamy sobie dziewek ognistych Przetrząsamy zakamarki nawet te spod lasa By wyhaczyć piękną nóżkę Co po łączce hasa Wiatr we włosach takiej panny Jest miodkiem dla serca Wówczas śpiewamy podniebne hosanny Amen