powiedzieli że nie mam czego szukać w tym świecie bo z ojców i matek pochodzi nicość pisali mi dni wedle rozkładu pociągów odjeżdża radość przyjeżdża smutek szyny moje granice moja codzienność i gra stukot kół coraz dalej niesie nikt nie powiedział gdzie dlaczego po co powiedzieli tylko: żyj do dna