Samotność

O samotności opoko moja

Coś na morzu jak boja

Tylko w tobie oparcie swe znajduje

I za twą pomocą wszystko rozumuje

Choć skłonna podzielić z kimś ciebie

Skazana ja tylko na siebie

Niezrozumiana przez losu koleje

I nie rozumiejąca co się obok dzieje

Z innej epoki chyba się wywodzę

Bo się nad każdą pierdołą rozwodzę

Czy kiedyś ktoś mnie zrozumie

I zobaczy mnie przy innym zumie

Tylko na to czekać będę

Wiedząc, że ciebie się pozbędę