czas jest jak muzyka wczorajszy dzień przebrzmiał gdzieś w zgiełku od nawału dźwięków ranek przemija i wracam już z pracy mrówczym tempem marsza znów wieczór leniwie się pręży w symfoniach rur wanien i zlewów ty robisz sobie herbatę do łóżka maestro księżyc ją chlipie zachłannie jutrzejszy dzień w uszach dzwoni piłując drewnianą powinność czas w rytm deszczu w parapet do snu wrzeszczy