Przejdź do treści
Czytanie

Ostatni okruszek

wycieńczony, zbieram okruszki
wstydu ze łzami
kradnę z piekarni dla Ciebie
najświeższy bochenek
moralności

dławisz się tym pokarmem ode mnie
plujesz nim, razem z krwią
i uderzasz w dobrze nastrojoną strunę
wstydu

rozpinasz warkocz, odkrywasz białą pierś
wspaniałą, teraz - Twoja dłoń tańczy z moją
w białych ramionach mąki

zabrałaś mi
ostatni okruszek wstydu
47 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

1 online · kru

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.