Już zmierzch nie ponowi blasku światło od zachodu do wschodu noc słońce opada w południe horyzontu by na nowo wzejść ku północy niebios rozświetlić cienie zmroku rozproszyć zaślepienie mgły ogrzać chłód kolejny świt cyklem pędu czasu pcha w przemijalność zejścia ku wejścia kolejnych dni pogłos rozbłysku poranka rozsuwa pełnie aureoli słońca goniąc upływ dnia wznosi swój pierścień promieni nad krajobraz ziemi pełnia dnia ogarnęła rozbłysnęła w polor błysku lśnienia wieczór bliski przestrzeń blednie światło gaśnie szaruga ramion garnie noc już cicho zmierzch i od nowa...............