niechaj tam inni epopeje piszą nawet niechaj im sława dźwięczy jak wieża stu dzwona ja poezji nie umiem pisać nie pragnę wieńców zacnych przecie nie dla mnie zachwyt wierszy wzniosłych uczuciem letni słodycz poranka i niebo usłane gwiazdami tylko noc pochmurna i alkohole