uśmiech zgasł uścisk w gardle szczerość niemodna zbiera plony słowa wypełnione pustką bolą nigdy nieurzeczywistnione kilka chwil jasnych niezapomnianych już iluzją snem mgłą przesłanych trzeba siły mocną wiarą wspieranej wznieść się w kształcie łez wzory na ścianach pewnie wzrok już osłabł w górze jednolita szarość nie nastraja do zmiany obrazu tylko wiatr pieści szeleści jakby szeptał siebie zwodzić nie pozwalaj