Przejdź do treści
Czytanie

Człowiek klanu

O szczęściu
chcę budzić się rano wśród gór czuć oddech deszczu na skroni mieć nad oczami gromadę chmur żyć z kwiatem w ciągłej pogoni przeplatać wiatr przez gęste włosy łapać strumień sokolim nurem spijać z liści dzienną porcję rosy chcę żyć otoczony ciernistym murem... świadom szczęścia płynącego z tych słów pełen dla swojej ziemi opieki cały w wierze w spełnienie mych snów ja, człowiek klanu, zwykłem mawiać na wieki jestem panem swojej szczęśliwości do mnie należy przeznaczenie i los uważaj przybyszu od odległych gości tu inny kodeks, tu płonie mój stos nie próbuj porywać mego prawa do życia bo dobrze wiem czego dziś chcę kiedy najdzie czas krzyku i wycia odbiję śmiercią to za com przelał krew urodzić się po to, by być wolnym w trawach zaciskać gołą pięść w walce z wrogiem być pokornym? nigdy! wolę zginąć za posiadania chęć tu, dokoła, jest moja ziemia nad nią sprawia pieczę miłosierny Bóg walczę z najeźdźcą o kawałek istnienia o cząstkę mej duszy - chcę pić wolności miód
52 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.