co dałem od siebie tak szczerze moim bliskim i światu znalazłem perpetuum mobile nie to gdzie prawda czy może to wilk w owczej skórze szepcze i trawi nasze myśli to nasze pragnienia i egoizm winne temu a dążenia do upadku z wdziękiem chcemy upaść na kolana wesprzeć się łakociami zachłanność życia stworzyła Boga wiara siła upadku nie wiem czy chcę żyć wśród aniołów takich jak ja pozbawionych marzeń środków wyrazu kiedy usiłuje trzymać twarz pośrodku chcę móc patrzeć prosto w oczy kto odważy się w nie spojrzeć conajwyżej śmierć ta prawda mnie przygarnie