Czarne dziury pamięci gejzery wyobraźni wysłane parą w przestrzeni w poszukiwaniu rzeczywistości rozbity na drzewie zawisłem oddechem śmierci brak nam słowa nie ma miłości pełna taca rzuconych serc z kamieni z ręką pod kościołem upokorzony za życia nade mną metr ziemi Brama Piotrowa zamknięta ponoć brak klucza św. Piotra też nie ma ostatnia wieczerza Sodomia i Gomora św. Magdalena w kolejce po drugie życie brak wizy do nieba Ja po raz drugi upokorzony Nagle dzwony zabiły na mszę w pobliskim kościele ze snu mnie wybił głos strapiony podnieś się Wiechu już czas na życie sięgnąłem po kule nadziei