w samotności noce jeden wielki płomień puste miejsce straszy widmem byłych kobiet w najwięcej złego w chichoczących ścianach dla nich to komedia dla poety dramat w wazonie kwiatów uschniętych brudnych w zlewie talerzach powraca by zmienić w mętlik każdą strofę pacierza najgorzej przed lustrem gdy oczy puste stają się własnym katem