Pochylony nad grobem tak.... że,serce wypada na boga skroń a z tej jesieni liśćmi narzuciłem płaszcz słońce po oczach krzyczy a,i tak został płacz nim odeszliśmy przybyliśmy ..., co dzień wyruszam w drogę przecinam nowe i stare szlaki .... i wieje od ludzi chłodem 19.11.2011.