Przejdź do treści
Czytanie

wystawa starych płócien


to nie byłaś ty
wmawiam to sobie każdego
ranka
żeby zebrać organy do kupy
zgarnąć pare zmarszczek z lustra
i zatańczyć choć raz na chodniku
w drodze do pracy
na spierzchnięte krawędziach miasta
to nie ty patrzyłaś ze mną
na Van Gogha wygłodniałymi oczami
chrupiąc wraz z ramą
i to nie ty
dałaś podeprzeć się na sobie
temu starcowi

nie
to jednak
byłaś ty
40 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.