Przejdź do treści
Czytanie

W miłości...

Egzystencjalne
W miłośći chcę żyć bo miłość to życia mojego horyzont Statek - Nadzieja - w przystani Już czeka. Czeka na znak z nieba. Mój duch się wyrywa, Z piersi chce gnać daleko Jak gdyby uwięziony, nie może Chcę go uwolnic, niech wzleci! Wysoko, ponad wszystko i wszystkich, nad chmury, powietrze nad ziemię wysoko Niech wzleci i pozna Odwieczne sedno istniena.
43 odsłon

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.