Przejdź do treści
Czytanie

Ścieżka łez

Z godzinami czy też bez,
nie potrafię trzymać łez.
Ciaglę pchają się do oka
i wciąż spadać chcą z wysoka.
Rozpryskują się na ustach,
przez to każda mowa pusta.
Przedostają się na język,
tworząc na nim tylko węzły.


Żadnych słów już nie wypowiem,
póki prawdy się nie dowiem.
I tak każdy wieczór spędzę,
krytykując życia nędzę.
50 wyświetleń

Skomentuj

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.