Przejdź do treści
Czytanie

Moja mała szklanka

O przyjaźni
Siedze w knajpie i pije Pije i rozmyślam Pije i nie chce myśleć, ktoś podchodzi Klepie mnie po ramieniu, uśmiecha się Patrze na niego Coś mówi-on nie rozumiem, przytakuje mu Odtąd pijemy razem Chyba rozmawiamy On mówi Ja przytakuje-pije sam Pije sam ze sobą Pije z martwą szklanką Szklanka jest-nic nie mówi Patrze na niego,On mówi Obracam w dłoniach szklankę Ona nie musi nic mówić On mówi,składa słowa w zdania Język ludzki nie zna litości Wstaję i ją opuszczam Wysączając z niej ostatnią krople opuszczam moją pełną miłości szkalnkę

Rozpocznij rozmowę

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

0 online

Menu

Dodaj utwór

Zaloguj się lub załóż konto, aby dodać utwór.

Dodaj utwór

Twoje konto
Rozmowy
0 online
Zaloguj się, aby pisać w rozmowach.