Bogumił Niechcicki

płyńcie krople srebrzyste po niciach rozsnutych nad chmury utkam z nich pas tęczowy byś dostrzegł mnie za dalekiej góry mięcie się krople srebrzyste na niciach między rzeki brzegami utkam z nich most perłowy byś przybył d...

miałem z tobą porozmawiać o tym co przed co teraz i co poza tym wszystkim podarowałeś obraz słowo i całe wieki oczekiwania tak mijał czas powoli ...potykałem się o węże głaskały mnie roześmiane małpy jadałem z pająkam...

nasz Dom... niech na łące rozkwita niech kusi pszczoły anioły obsiądą ptaki liście obłoki las bukowy otoczy taki bez końca kolorów wszechczasu ziemia przy nim będzie urodzajna owoce i zapachy dźwięków ciszy a pomiędzy tym...

ubywa czasu ale wieczność nie naruszona czeka tuż obok trochę w nas lekko zaspana ziewa przewraca się na bok na brzuch czasem po prostu leży na plecach i patrzy w niebo... w oczekiwaniu

po pierwsze...mydlenie oczu wolnymi niedzielami dla dyskontów ma nauczyć klienta dwóch rzeczy kupować drożej i na zapas (jak w święta)- bo gdzie zagubiony/pogubiony Kowalski poleci... kiedy w jego duszy, aż huczy od braku niedz...

jeszcze masz oczy w snach, jeszcze... piękno dnia zaczyna jaśnieć źrenice drżące z wolna roztwierają spojrzenie wpada pierwszy promień, promień drugi mknie światło coraz prędzej dusza otwiera ramiona i serce wybiega poza c...

ja rozumiem że Polska, że wkurw z tej czy innej strony, że dialogi monofoniczne, platoniczne i takie jakieś bez rozmowy... rozumiem, że czas lubi grzebać w ziemi białe kruki wydmuchiwać z dymem i kiedy w duszy gorąco się robi...

posłuchaj słów jakie nucę, gdy powraca sen taki gdzie jest, trochę mnie i ciebie też gdzie czas jakby nie nasz zamienia się w cień i wiatr ten to dopiero gna przez całe życie w nocy i w dzień przenika co przed nim, co...

piosnko, piosnko ma, unieś proszę parę słów dusza gra, myśli jak słowa, myśli jak ptaki na białym płótnie haftowane w klucze, a ja nucę, gdy palce w pięciolinie wplatają ciszę i dźwięk a ja nucę kiedy każda nić, drży jak ci...

płyń promyku... ...gdzie bursztynowe listy zdobią drzewa i wyczekują na wiatr, ciepły wiatr, taki co potrafi porwać, hen..po za czas, poza ten czas co ubywa za nami, do myśli co marzą o szczęśliwym losie, który jak cień...

przepraszam, że czasem klnę że świat nie tak kolorowy jak w dzisiejszym kinie że 3d to u mnie, ręce, nogi, tułów a powyżej tylko niebo, bez palców w oczy i dziurki w nosie, proszę, i choć przestrzeni nie rozumiem, lecąc......

nie prawda to, że kiedy wyjeżdżasz nie siadasz przy stole że nie opowiadasz przyszłej historii jak topniejące sople poją wschodzące kwiaty jak z ich kolorów rodzą się owoce i kiedy zapominam o głodzie grzejąc smak w dłoni...