Józef Tomoń

Tam gdzie wciąż budzi się świat gdzie kwiaty nieba kwitną wciąż = wiosną Białe noce rozbudza wciąż cień z głęb...

Najwymowniejsza wypowiedz nieuchwytnego cenzora tkwi = niewzruszenie w mesjanistycznym oświeceniu słowa = Nie Wiem. ======================================

Wdzięczność dźwięków u stóp czasu w blasku złotym gdy Bestiariusz brzmi nieziemsko ludzkim głosem. ============================

Wypływa z brzegów resztkami wioseł jak ścieżka kropel świeża u rzęs wezbraniem wdechów rozchyla usta zbyt śmiałej śliny...

A być może bez grymasów tuż za sobą najpiękniejszym widokiem zachodzi kolejny blask Gdy nasyca w świetle...

==================================== I wśród pustynnych wędrowców - gdzie głos w bezkresną dal ulatuje - dojrzewa tęsknota...

Horyzont ostatni runął jak wrak opadając na skrzydłach seansu pośród setek arkuszy cudzych wspomnień uśpionych...

Tam gdzieś gdzie urywa się oddech gdzieś za drogą zaciągniętą smogiem skąd niełatwo ode...

======================== Jeszcze przed zachodem ,zanim wzejdzie smutek tkwi w radości słońca waśni pojednanie....

======================== Wobec świata ,otoczenia spójna świętość jest Pragnieniem Boga, ludzi na Bilbordach z głębi tchnienia w tle codziennym. ===========================...

Już nic nie wiadomo w przesmyku miedzy ciszą a powietrzem gdzie wir światła wcina się w trzewia mroku i już nie wiadomo co tak...

=================== czyżby tyko Ten miał jedynie władzę nad tym = = = co jest faktycznym skutkiem Jego przyczyny ? ? ? ===============...