Historia uczy nas nieuleczalnych Ileż to naprawdę trzeba mieć niechęci, Ażeby z powtórek cyklicznie fatalnych Tylko syzyfowe mieć ciągle w pamięci, Wszystkie kręgi faktów jak spirala zdarzeń Ucieczka galaktyk, jak życie czł...
← ekspresja
Utwory
Kim jesteś? Przyodziany w szlafrok Utkany z nocnych gwiazd Przepasany jedna nutą Namalowaną na pięciolinii Stojący na tle burego nieba Tak nieruchomy ,zamyślony Miedzy każdą linią Tchniesz Ciągnąc za sobą ciszę Lekko...
Zwierzała się jemu ze, jestem samotna A on to rozumiał Ta wielką mydlaną potrzebę kochania Stawał przed nią na tle burego nieba Ciągle nieruchomy Ciągnąc cisze Lekko podrapaną Przez jej usta i dotyk Co chwilę szarpiac z...
Jutrzejszy dzień taki sam Jak dzisiejszy Utkany z tych samych emocji Te same drogi prowadzace w te same miejsca Ci sami ludzie Krajobraz ten sam Emocjonalny marazm który na początku cie przeraza ale z czasem akceptujesz...
Ona nadaje tempo Ubrana w skąpą halkę Probuje jezykiem ciała Ustawia się bokiem Krzyżuje ramiona Gdy on nie potwierdza Przerywa Trzymajac dłon na ustach Chichocze Patrzy na niego przeciągle Opuszcza ramiona I Szepcze...
Jego błękit oczu przeszywał mnie Każde spojrzenie Czułam na ciele Jak wdzierało się pod kieckę Prosząc o więcej O jedną chwilę zapomnienia
Gdy woda przestaje być wodą jezioro usypia w puszystym powietrzu osrebrzone drzewa przetrzymują echo ptasich baśni widzę jak przez postrzępiony świat upływa czas i czekam na nową nić wyspanego pająka.
Po tamtej stronie Lekki zefir rozpędzi czarne myśli Mała łza zmyje resztki trosk Wrześniowe słonce rozpromieni mą twarz w oczach zrodzi się nowy blask Zbiorę w garść wszystkie słodkie myśli skrawki snów i marzeń Wypędzę sm...