gregorsko

Gregory uliczny morderca ja rymem zniszczę, stłamszę wasze wnętrza Jadę na pozytywnym podkładzie nie kradnę, nie biorę nie przyjmuję zażaleń Muzyka to dodaje mi siłę liryczna tożsamość zamiast brania w żyłę Am...

Takty wirują melodie szalone frywolne tańce ciała połączone muzyką duszy akordem w sercu splecioną dłonią spojrzeniem gestów pary płynącej wierszem bez słowa on żabim królem ona królowa Dwa krótkie dźwięki ich...

Powiew letniej bryzy opowieści ptaków odmierzona porcja smakołyków z lasu Uroki pamięci ściskają sumienie tłamsisz je w koszyku z wiklinowym chlebem

Czarne plamy wspomnień na kartach spisane szarych pergaminach udręki przebytej W pustym ciasnym holu wiatr oczy wypełnia długie korale zwisają na szybie Przetrzyj okno bólem kurz wyrzuć za siebie postaw nowe cele d...

Rubaszne kształty i sztywne cienie różowe barwy amorów drżenie przepełnia nasze usta spierzchnięte wytarte nosy i senne ręce łamane zdania słowa krzykliwe dziś odliczają ostatnią chwilę naszej młodości zazdroś...

Sny okrywasz zielonym fartuchem przechodząc krętymi ścieżkami milczenia w znoszonych butach codziennych utarczek marznących poetów ogrzewasz w noc głuchą Pełnymi ustami dławisz cień księżyca bursztyn milczący na mieliźnie t...

Koktajle z wiśni słodkie i zimne przygasłe słońce serce niewinne W twoim portrecie narysowanym piórem na kartce zabliźniam rany stare i nowe ręce rozluźniam wierszy twych wielkość jak duża studnia do której wrzu...

Słowa nie doszły myśli uciekły wypełniasz ogniem szare podesty kamienne płyty zroszona trawa w naszym podejściu bije odwaga tęczowej nocy ciał smagłych wiatrem źródło zieleni wypełniasz żartem chciwym i lekkim...

Chwil uniesienia słodkich porażek podartych wspomnień z plecaka marzeń Bliskich poranków czułych wieczorów gorąca w sercu czarnych aniołów Pustynnej burzy domów drewnianych kwiatów jaśminu mlekiem oblanych

Perskie dywany czarne trykoty bez zapomnienia ogrzewa dotyk Twojego ciała ust nazbyt lśniących małych warkoczy dłoni pachnących młodości nutą szaleństwem w oku zmysłem obietnic w następnym roku

Białe lilie nie urosły żonkil nocą wyschnął z łez słowa bledną z całą mocą moja pustka wzmaga się Ranne sowy huczą z bólu sztylet wbijasz w moją pierś znikły barwy i odcienie krew zastygła nie ma mnie

Krokiem dostojnym wyniosłej pani zasadzasz ziarno na glebie suchej. Przed Twoim wzrokiem umyka słabe, wątłe wspomnienie zatartych granic. Krótkie momenty błachych uniesień wiotkie ramiona niosą przed siebie. K...