co dwa metry po chleb co trzy metry bo w łeb przyklejone do twarzy maski dziś nie wychodź ze swojej klatki poza ciszą nie widać serc nie oddychaj bo sprzedaż śmierć

Jutro skończą się lęki i miejsce w ziemi też będzie drogim wyzwaniem wytną drzewa by z desek zrobić serca suche łzy wyrosną ze złożonych kwiatów nikt nie przyjdzie się pożegnać

Zadam ci pytanie ale nie używaj potoku spróbuj oddychać bez słów bez bytu, bez cienia po prostu odpowiedź sobą

cicho, tak cicho, wczoraj jeszcze krzyk szepczesz, tak szepczesz pisz do Boga list nie mogą zatrzymać nie znają kodu do drzwi szkatuła ludzkich jęków już niedługo ty