jaropasztii

pozwól depresji zawinąć w sreberko gorzkie dni szare marzenia skrusz jak betonowy mur kłodami się nie przejmuj omiń slalomem szukaj miłości wśród tłumu ludzi znajdziesz tam kilku takich jak ty

uciec donikąd jak najdalej niech czas na piasku zatrze ślady wiatr rozwieje marzenia odnaleźć drogę wśród mglistych gór gdzie wiara na szczytach gniazduje na skrzydłach białych orłów nad przełęczą zgubić strach skrz...

jak cichy głaz zacementowane usta ani słowa w oddali wiał wiatr ciszę rozpruł rzeźbiarz wydobył piękno wydobył kształt zauważyłem kobietę z kamienia taka jak ty ciepłą w oczach łza jak perełka łzy szczęścia...

zbudził świtem szary dzień przytulił się do szarego drzewa cień utknął gdzieś przy ziemi z watahą pędzi po bezkresie za zdobyczą za zwierzyną za szarymi chmurami słońce czeka z promieniami wiatr nie nadchodzi na nieg...

słowa jak mech o ścianę roztrzaskują się pęka mur pomiędzy nami przestrzeń rozrywa mnie napis głosi na przeciw jest twój gest wolni a jednak sterowani według schematu od narodzin po śmiertelny uścisk dłoni z nosa krew...

znamy się od dziecka nie mamy sobie nic do wytłumaczenia nie ma o czym zamienić słowa każdy poszedł inna drogą wybrałaś obszar miejski ja krajobraz wiejski przed sklepem mam stałe miejsce gdzie browar na kreskę podejmuj...

płynę po bezkresie nie widać horyzontów przed oczami twoja twarz mina jak z gazety kolorowej teraz albo nigdy muszę skoczyć rzeka koryto zwęża przybiera pędu wodospad się zbliża roztrzaskam łódź zostanie tylko biał...

przez pęknięte okulary patrzę na świat wiem! nikomu nic nie dałem. nic nie jestem wart popękane szkła kują w oczodoły spoglądam z dachu w twarz podwórka widzę nędzny sklep gdzie na kreskę to normalka chciałem być wielk...

niebieska sukienka podkreśla kształty ciała wrzeźbił cię najlepszy rzeźbiarz jak kometa płynie chodnikiem w szpileczkach nie umknie żaden szczegół oczy w zachwycie słońce w zenicie każdym gestem słowem zwiewna chło...

jak przejść na drugą stronę lustra mrok zaciska spokój słów nie da się zatrzymać w kamiennych ustach serce z marmuru drży deszcz zapukał do okien dusza wzruszyła ramionami przewróciła się na drugi bok stałaś w drzwi...

nie wierzę w to w co uwierzyło wielu kłamstwa orają w mózgach bruzdy Bóg nad nami piekło z nami karmią nas z telewizorów tym co słyszeć chcemy wojna za wojną giną niewinni kasa płynie strumieniami ropa rurocią...

podpieram wierszami ściany wszystko dookoła zamieniam w zdania stroję słowa jak swoje dzieci usiądź to opowiem co jest a co zginie nie zaistnieje w realnym świecie wiersz za wiersz zemstą jest w koronach drzew słys...